16. september 2019
"Death is nothing at all" is een bekend gedicht. Het is een grafrede uit 1910, maar talloze malen bewerkt en voorgelezen op uitvaarten. De kracht van het gedicht is de eerste zin: "Death is nothing at all" - " De dood is helemaal niets". Ik geef jullie hier de Nederlands vertaling: "De dood is helemaal niets. Ik ben alleen maar naar de volgende kamer gegleden. Er is niets gebeurd. Alles blijft precies zoals het was. Ik ben ik jij bent jij. En het oude leven dat we zo liefdevol samenleefden is...
28. augustus 2019
Iedereen gaat ooit dood. Dat wéten we en toch… Als kind vond ik het een raar idee dat het leven ooit ophield en dat je er dan niet meer zou zijn. Ik kon daar echt nachten van wakker liggen. Toen dacht ik ook nog dat alleen oude mensen dood gingen. Maar we zijn ons steeds meer bewust van onze kwetsbaarheid. Aanslagen, dodelijke ziektes: soms denk je dat er niemand aan ontkomt. Angst om dood te gaan heeft dan ook te maken met onzekerheid. Het is zo onduidelijk wat er ‘daarna’ gebeurt. Je...
06. augustus 2019
Verlies is van alle tijden. Vroeg of laat raak je iemand of iets dierbaar kwijt. Je hele wereld kan dan op zijn kop staan. Er breekt een woelige tijd aan. Je moet het gaan aanvaarden en het een plek geven in je leven. Veel mensen vragen me: hoe doe je dat dan Karin? Hoe begin ik eraan? Dan vertel ik vaak het verhaal van de drie bomen: Er waren eens drie bomen, die alle drie in een hevige storm een grote tak waren kwijtgeraakt. De drie bomen waren elk op een andere manier met hun verlies...
15. juli 2019
‘Dus ik ben niet gek? ‘, vroeg ze. ‘Absoluut niet. Helemaal ok.’, glimlachte ik. Mijn cliënte en ik hadden net de tekening bekeken van het DNA-model van rouw (Johan Maes e.a.) Belangrijk hierbij voor haar was de erkenning dat haar verdriet na 3 jaar er nog mag zijn. Dat het normaal is dat er moment zijn waarop het verlangen en het gemis getriggerd worden en haar terug huilbuien en sombere gedachten bezorgen. Waarom dacht ze dan dat ze niet goed bezig was? Sterker nog: dat ze gek aan...
09. juni 2019
Al 2 jaar een vaderdag zonder papa voor mij. Hij stierf op 13 maart 2017. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hem denk; soms in een flits, soms met een hart vol heimwee. Hoe oud je zelf ook bent en hoelang je ook je vader nog gekend hebt; vanaf het moment dat hij wegvalt, is er een stuk van je identiteit veranderd. Met alle reclame en aandacht rond Vaderdag, zie ik -in alle eerlijkheid- een beetje op tegen die dag. Ik besef goed dat ik niet de enige ben. Het zal voor meerdere mensen geen...
27. mei 2019
Als ik op vakantie ga, heb ik altijd een paar dagen nodig om te acclimatiseren. Het andere landschap komt met fellere of andere kleuren binnen. De vreemde taal klinkt onbekend in de oren. Mijn buik moet wennen aan nieuw voedsel, andere kruiden… Misschien ben ik wat gevoeliger hiervoor, maar toch: het duurt even. Het heeft tijd nodig om al die nieuwe indrukken te verwerken. Daarom is het voor mij geen goed plan om in dit nieuw land dadelijk van alles te ondernemen. Dat zou verkeerd uitdraaien....
27. mei 2019
Als rouwbegeleider ga ik praten over de dood niet uit de weg. Vragen zoals: ‘Is er leven na de dood?’ of ‘Heeft het leven zin?’ hebben mensen altijd gefascineerd. Iedereen heeft er wel een mening over of heeft er toch tenminste ooit bij stilgestaan. Maar als je gelooft in een leven na de dood - hoe ziet het er dan uit? Jouw specifieke visie over leven en dood hangt samen met jouw mens- en wereldbeeld. En dit beeld is een onderdeel van jouw identiteit… Het geeft je een ‘kader’; een...
18. april 2019
Vorige week had ik een intakegesprek met een jonge vrouw. ‘Ik kom eigenlijk voor raad’ zei ze. Haar collega, met wie ze intens samenwerkt, bleek haar kindje plots op 6 maanden zwangerschap verloren te hebben ‘Ik ben er kapot van’, vertelde ze. Zelf mama van 2 kindjes was er een intens meeleven geweest gedurende de zwangere maanden. Samen hadden ze gebabbeld over bevallingen, kwaaltjes, baby’s en nu.. kwam daar plots een einde aan. ‘Het ergste is’, zuchtte ze, ‘ik weet niet wat...
18. april 2019
Alles in het leven heeft zijn ritme. Toch is het absoluut niet vreemd dat het weer en het seizoen een invloed kunnen hebben op je gemoed. Bovendien kan je in een verliessituatie extra gevoelig zijn. Dan kan je opzien tegen de donkere en koudere dagen. Hoe kan je hier wat beter en makkelijker doorkomen? Laat je inspireren door de natuur Rouwen is hard werken. (Als de tijd alle wonden heelde, hoefde je maar gewoon te wachten. Zo werkt het niet). De natuur ligt even stil in de winter. We hebben...
18. april 2019
Afscheid nemen is iets wat we regelmatig moeten doen in ons leven. Ooit sloot ik voorgoed de deur van mijn huis in Limburg. Dat bracht nogal wat met zich mee heb ik ondervonden! Naast de praktische regelingen, besefte ik bij elke kast die ik leegmaakte dat deze periode een afgesloten hoofdstuk was in mijn leven. Een mix van emoties begeleidde deze tijd en met de ene kon ik al beter overweg dan met de andere…... Het herinnert me aan een gedicht dat ik ooit op mijn muur had hangen. Het gaat zo:...

Meer weergeven